روش تحلیل سیاسی

 مصاحبه نزاویسیمایا گازیتا" با "صحبت مامدوف"،"

موضوع دریای خزر و نتایج اولیه اجرای بیانیه "دوستی و شراکت استراتژیکی میان روسیه و آذربایجان" مورخ 3 جولای سال 2008 پایه ای برای مذاکرات روز پنجشنبه سرگی لاوروف وزیر امور خارجه روسیه در باکو بود. وی اطلاع داد که روسیه و آذربایجان بعنوان کشورهای همسایه و بازیگران فعال منطقه ای موضوعات زیادی برای بررسی دارند. در میان آنها می توان به مسائل تعیین موقعیت حقوقی دریای خزر، ایجاد مکانیزم چندجانبه تامین امنیت در دریای خزر و سازمان همکاری های اقتصادی دریای خزر اشاره کرد.کارشناسان معتبر امور سیاسی در تحلیل های خود به وجود حداقل دو موضوع اصلی اشاره می کنند.

به اعتقاد "مبارز احمد اوغلو" مدیر مرکز فناوری های سیاسی موضوع اصلی مسئله حل مناقشه قره باغ بوده است. "الدار ولییف" مفسر روزنامه "زرکالا"(آیینه) معتقد است که به احتمال قوی لارورف در باکو زمینه را برای ایجاد اتحاد ضد آمریکایی در منطقه بررسی می کند. وی تاکید می کند: روسیه طراح ایجاد مکانیزم چندجانبه تامین امنیت در دریای خزر و ساختار جدید منطقه ای یعنی "سازمان همکاری های اقتصادی دریای خزر" است. مسکو معتقد است که ایجاد سازمانی جدید در دریای خزر محرک نزدیکی مواضع کشورهای منطقه خواهد شد و به آنها اجازه می دهد که با اطمینان بیشتری از منافع سیاست خارجی خود در عرصه بین المللی دفاع کنند. برای روسیه این به معنای آغاز تهاجم فعال به سیاست های آمریکا در قفقاز جنوبی و آسیای میانه است. دراین حاشیه کمتر کسی به وجود موضوعات مهم دیگری مانند ایران و طرح گازی "نابوکو" (Nabucco) توجه می کند. در این خصوص نمی توان سفر لاوروف به باکو بلافاصله بعد از پایان اجلاس سازمان همکاری های اقتصادی "اکو" در تهران را تصادفی دانست. در نتیجه طی دیدار با رییس جمهور آذربایجان این موضوع نیز به احتمال قوی رد و بدل شده است. اولا ایران برای حضور در اجرای طرح Nabucco از خود تقلای بسیاری نشان می دهد و برای این منظور حتی مسئله امکان انتقال گاز ترکمنستان از طریق خاک خود را پیشنهاد می دهد. دوما، تهران هم مانند مسکو، مخالف تشدید حضور آمریکا و کشورهای غربی در دریای خزر است. هر دو این موضوعات محور توجه سیاست خارجی روسیه است که بی تمایل نیست که آذربایجان را به طور خود جذب کند، کشوری که به نوبه خویش تمایلش را برای همگرایی با ساختارهای اروآتلانتیکی پنهان نمی سازد.سرگی لاوروف همچنین دورنمای استفاده روسیه از رادار "گابال" در آذربایجان بعد از سال 2012 زمانی که مهلت اجاره این رادار به پایان می رسد را نیز بررسی کرد. لاوروف در پایان مذاکرات با "المار مامدیاروف" گفت: فدراسیون روسیه به همکاری با آذربایجان درباره استفاده از رادار "گابال" تمایل داشته و این تمایل خویش را از طریق توافقات با همکاران آذربایجانی اجرا خواهد نمود.

با سایت دیپلوماسی ایرانی مصاحبه ای در باره مناسبات روسیه و ایران و آمریکا داشتم که متن آنرا در اینجا قرار می دهم شاید مطالعه ان برای شما هم جالب باشد

گفتگو از :آرزو ديلمقانى

پنج شنبه 22 اسفند 1387 |  Thursday 12 , March 2009 |  GMT 13:07:33 |  THR 16:37:33

روسیه به‌عنوان کشوری که نمی­خواهد نفوذ خود را از دست بدهد، سعی می­کند در تمام بازی­ها حضورداشته باشد.دیپلماسی ایرانی درگفت­گو با حسن بهشتی­ پور نقش روسیه را دربازی­های منطقه ­ای، روابطش با ایران و مذاکرات احتمالی ایران و امریکا مورد بررسی قرار داده است. 

امروز بیش از هر زمان دیگری مشخص شده است که ثبات و امنیت در منطقه بدون همکاری ایران امکان­پذیر نخواهد بود، روسیه به عنوان کشوری که نمی­خواهد نفوذ خود را از دست بدهد، سعی می­کند در تمام بازی­ها حضور داشته باشد.

دیپلماسی ایرانی در گفت­وگو با حسن بهشتی­پور نقش روسیه را در بازی­های منطقه­ای، روابطش با ایران و مذاکرات احتمالی ایران و امریکا مورد بررسی قرار داده است.

روسیه اعلام کرده است که همکاری های دفاعی این کشور با ایران در چارچوب قوانین بین المللی است. دلیل تاکید بر این مسئله و اعلام آن از سوی روسیه چیست؟

روسیه می­خواهد بگوید که ما همکاری دفاعیمان با ایران نقض قوانین بین المللی و همچنین مصوبات شورای امنیت در رابطه با ایران نیست و توجه داریم که درچارچوب مناسبات و قوانین بین المللی، همکاری دفاعی با ایران داشته باشیم. شاهد این ماجرا در این است که روسیه موشک ضد هوایی به ایران می­فروشد. به عنوان مثال، موشک تور ام-1، یک موشک کاملا دفاعی است که علیه هواپیماهای متجاوز دشمن از آن استفاده می­شود. یا موشک ام-300، که موشکی کاملا دفاعی است، موشک ضد هواپیما است و امنیت هوایی ایران را در برابر تجاوز هواپیماهای دشمن تامین می­کند. اگر کسی بخواهد بگوید که روسیه چرا به ایران سلاح می­فروشد، در واقع از منطق زور استفاده کرده است. کسی نمی­تواند به روسیه اعتراض کند که چرا به ایران موشک ضدهوایی می­فروشی. البته این موشک­ها هنوز به ایران تحویل داده نشده است. اینها جو­سازی است چراکه غرب می­خواهد فضای ایران امن نباشد و زمینه برای تجاوز احتمالی اسراییل و امریکا فراهم شود.

روز سه شنبه 21 اسفند ماه 1387 چارلز فریمن رئیس شورای ملی آمریکا از مقام خود استعفا داد او در حالی متن استعفای خود را به دنیس بلر رئیس نهاد اطلاعات ملی آمریکا تقدیم کرد که تنها کمتر ازیکماه پیش به این مقام منصوب شده بود . فریمن با انتشارنامه ای که برای دوستان و هواداران خود ارسال کرده است دلیل اصلی استعفای خود را فشارزیادی دانسته است که ازسوی  لابی اسرائیل در آمریکا علیه او وارد شده است

.همانطور که در مقاله قبلی  توضیح داده بودم اهمیت انتصاب او به پست حساس ریاست شورای اطلاعات ملی آمریکا که کار اصلی ان تهیه گزارش های اطلاعاتی و پردازش نقطه نظرات دستگاه امنیتی آمریکا است برای خیلی ها حادثه ای کم نظیر بود.  چراکه او از منتقدین جدی سیاست ها ی یکسویه حمایتی آمریکا از اسرائیل به شمار می رود. به همین دلیل از زمان اعلام خبر نامزدی فریمن برای تصدی مقام ریاست انجمن ملی اطلاعات امریکا، موج انتقاد و فشارهای لابی صهیونیستی علیه مواضع فریمن بالا گرفت. بطوریکه حتی برخی از نمایندگان کنگره امریکا نیز با استناد به آرا و نظرات  فریمن مبنی ازجمله اعتراض او به  " سرکوب  فلسطینی ها توسط اسرائیل "  و "حمایت بی ضابطه آمریکا از این سرکوب" خواهان تجدید نظر در انتخاب او شده بودند.  

مقدمه

درایران معمولا اصراربرآن است که اثبات کنند اوباما درکلیات سیاست خارجی و داخلی همان مسیرگذشته دوران بوش را دنبال می کند به همین دلیل وقتی تغییر قابل توجهی در سیاستها و یا انتصابهای دولتی آمریکا بوجود می آید درایران کمترمورد توجه قرارمی گیرد. یکی ازانتصاب های اخیردستگاه اطلاعاتی وامنیتی اوباما انتصاب آقای چالرزفریمن ازهشتم اسفند 1387

( 26 فوریه 2009 )  به عنوان رئیس جدید شورای اطلاعات ملی آمریکا ازطرف دنیس بلر رئیس  اداره  اطلاعات ملی آمریکا است. به دلیل مواضع مثبتی که فریمن درگذشته درقبا ل مسائل ایران داشته ونیز بخاطر انتقادهای تندی که علیه سیاست های اسرائیل مطرح کرده لازم است انتصاب او به این مقام در ایران به دقت تحلیل شود .  

وحدت داخلی و پیوند پارسی ، خودباوری باید، نه خودشکنی!

نویسنده : هاشم خا ل زاده

چند هفته اخیر بازار بحث ها پیرامون چون و چرای موضع گیری به ظاهر غیرمنتظره ولی در اصل معلوم و البته در این مورد خاص، غیردوستانه روسیه در برابر تاجیکستان گرم است. حمایت دمیتری مدودف – رئیس جمهوری روسیه از سیاست اسلام کریم اف- همتای ازبکش در مسئله نیروگاه های تاجیکستان و به خصوص واکنش دولت و مطبوعات و عموم جامعه تاجیکستان به این رویداد در سرخط اخبار محافل خبری – سیاسی منطقه و وابسته به آن قرار گرفته، چون یک "بمب خبری" توصیف شد.

اگراین گونه موضع گیری مقامات روسی چون بسیاری از اقدامات آنها در گذشته بی پاسخ می ماند و واکنش به موقع دوشنبه را در پی نمی داشت، هرگز این "بمب" منفجر نمی شد... و اگر هم "منفجر نمی شد" تاثیر چندانی در بر نداشت! سخن کوتاه این که، این اقدامات به موقع، ضروری و مهم بود، که توانست شور و غوغایی در افکار عموم و محافل خبری و سیاسی به پا کند...

رسیدن به خودکفایی انرژی با توجه به سختی های سهل انگاری های داخلی و خارجی یکی از بخش های آرمان ملی و استقلال واقعی تاجیکستان است. در همین چارچوب این جانب بر این باورم، که حرکت های اخیر جامعه تاجیکستان در دفاع از منافع ملی نمونه ای از تلاش در مسیر خودباوری و خودسازی بود و اثبات کرد، که می شود و باید با هر راه و واسطه از منافع ملی دفاع کرد! یقینا ادامه این گونه حرکت ها با رعایت منطق و تدبیر می تواند عقب ماندگی ها، خودباختن ها و خودشکنی های گذشته دور و نزدیک ما را جبران کند...

بر پایه این مطالب می خواهیم روی یک اصل و واقعیت تاکید خاص کنیم. برای ما مهم است، که رقیبان یا شریکان کشورمان وابسته به مسائل ویژه سیاسی و اقتصادی و امنیتی و نظامی در مقابل ما چه تصمیم گیری هایی می کنند، اما مهمتر از آن، این است، که پیرامون این مسائل ما چه کرده ایم و می کنیم. ما می خواهیم یا نمی خواهیم موضع صریح و روشن خود را در مقابل طرف های ذی نفع که در تحولات تاجیکستان و آسیای مرکزی بر اساس منافع ملی خود دست به کار می شوند، اعلام کنیم. به ویژه در مقابل قدرت های بزرگی چون روسیه و اروپا و آمریکا در طول سده های اخیر همواره نشان داده اند که در سیاست های جهانی و منطقه ای مطابق میل و اهداف خود رفتار می کنند و منافع کشورهای کوچکی امثال تاجیکستان برایشان اهمیت نداشته و همچنان نخواهد داشت.

مصاحبه ای با سایت دیپلماسی ایرانی در باره چند موضوع اساسی در روابط ایران و کشورهای عربی و آمریکا داشتم ، اگرچه بخش هایی از تحلیل من حذف شده اما اساس مطالب را آورده اند به نظرمی رسد توجه به این مصاحبه خالی از فایده نباشد

گفتگو از: مينا على اسلام

منبع : سایت دیپلماسی ایرانی

http://irdiplomacy.ir/index.php?Lang=fa&Page=24&TypeId=1&ArticleId=3958&BranchId=4&Action=ArticleBodyView  link:

روزنامه القدس‌العربى چاپ لندن، در يادداشتى از نفوذ هر چه بيشتر ايران در منطقه و متزلزل شدن جايگاه اعراب سخن گفته است. از سوی دیگر طبق نظر دنیس بلر، رئیس جدید سازمان‌های اطلاعاتی آمریکا در گزارش خود به کمیته اطلاعاتی مجلس سنای این کشور، ایران و اسرائیل را در حال ورود به یک رویارویی یا بحران در سال ۲۰۰۹ می داند چراکه زیرا ایران در برنامه هسته ای خود در حال پیشرفت است و اسرائیل نیز مصمم به خنثی کردن آن است.

گفت و گوی دیپلماسی ایرانی با حسن بهشتی پور، کارشناس مسائل سیاسی:

- علت تکرار نگرانی اعراب از قدرت ایران در منطقه در رسانه های خبری منطقه ای و فرا منطقه ای چیست؟

واقعیت این است که کشورهایی که در همسایگی یکدیگر زندگی می کنند، مجموعه ای از فرصت ها و تهدیداتی را برای یکدیگر ایجاد می کنند، هرچه این کشورها بتوانند منافع مشترکی را میان خود تعریف کرده و پیرامون این منافع به تفاهم برسند، ضریب تهدیدات کمتر می شود و به این ترتیب ضریب امنیت در منطقه بالا می رود.

زمانی که ایران در نوع موضع گیری هایش، خود را قدرت جهانی معرفی می کند، به طور طبیعی همسایگانش احساس نگرانی می کنند چراکه هنوز به حدی نرسیده اند که باور کنند این قدرت، یک قدرت صالح است، تهران مطرح می کند که قدرت صالحی است اما باور این مطلب برای طرف های تهران دشوار است. متناسب با این وضع ما باید به همسایگان خود نشان دهیم که در عمل به دنبال همکاری و تعامل بیشتر هستیم و به منافع طرف های خود احترام می گذاریم، حتی باید موضوعات مشترکی را انتخاب کرده و آنها را به دستور کار مشترک قرار دهیم و این کار مشترک نیز بر اساس منافع مشترک باشد، هر چه منافع ایران و همسایگانش به یکدیگر نزدیک شود، خود به خود ضریب تنش ها و تهدیدات نیز کاهش می یابد.

به عنوان مثال قرار است در بیست و یکم اسفند ماه اجلاس سران کشورهای اکو در تهران برگزار شود، این فرصتی مناسب است که همکاری های ایران با کشورهای منطقه آسیای قفقاز، ترکیه و افغانستان و پاکستان افزایش یابد.